DO DZIECEK, W LIMERYKACH, ŁO KOTACH, LISACH, DZIKACH…     Kot   W łogródku,pod drzewym,cichtowoł kot, na dziambla co furgoł ze drzewa na płot. Dugo droźniół kota, łoroz ślecioł z płota, a kot na to

  ŚLÓNSKO ZIYMIA   Ziymio nasza, Ślónsko Ziymio, Tyś je sercym naszym, duszóm! Wielge skarby w Tobie drzymióm i łod wieków ludzi kuszóm.   Twoje skarby wybiyrajóm, zamiyniajóm na mamóna, nóm apfale zo

  FTO MO RZÓNDZIĆ   Wadziyły sie tajle ludzkiego ciała, kero z tych tajlów by rzóndzić miała? Kero s nich w ciele jes nojważniyjszo, bardzi wercito i potrzebniyjszo?   Piyrszy ze wszystkich sie muzg ł

  DON JUAN   Dycki po gowie mi to chodziyło i żech spokopić niy móg tego, co modo, gryfno baba skłóniyło, że sie wydała za chopa starego?   Łóna-dwadzieściapiynćletnio frela, łón-łósmy krzyżyk na pukl

  BABSKE ŚWIYNTO   Cołki rok baby sprzóntajóm, łobiod warzóm, robióm pranie, w marcu swoje świynto majóm, chopy wszystko robióm za nie.   Czy to w dóma, czy w robocie, babóm chopy nadskakujóm. Pod nos

  MASKYNBAL   Dycki tak jes, że w karnawale, sie łodbywajóm maskynbale. Wciepujesz na sia lónt bele jaki, maska na gymba, dlo niepoznaki, wywijosz cołko noc „inkognito” i jedyn ło drugim niy wiy - fto

  ACH..TE BABY   Kedy Pónbóczek stworzół chopa, łod piyrszyj chwili mioł s niym utropa. Chop bół w łogrodzie rajskim samotny, bezto nerwowy bół i markotny. Gymziół po raju i sie nerwowoł, na kóńcu Pón

  TYJO I LYJO We dwusztokowym familoku Tyjo i Lyjo mieszkali. Łoba patrzeli na siebie z boku,  w niczym sie niy zgodzali. Lyjo spokojny i cichy jak myszka, Tyjo zaś gizd nabijany. Piyrszy niy chy

  KOSZMAR(proroczy śnik)   Roz stary Cipa, lyń nabijany, co dycki chodziół niywyspany, wypiół we szynku dwa jabole i fest pożarty, usnół przi stole. Jak w kóńcu cosik go łobudziyło to sie wystras

  ŚWINIOBICIE   Downij wszyscy u nos mieli chlywiki, czimali w nich kury, kaczki, króliki.  Rubszyj gowiydzi tyż niy brakowało, ale nojczyńścij sie wieprzki chowało. Wieprzki chowali tyż nasze sómsia

  POWÓDŹ   Co to sie dzieje z tóm naszóm pogodóm, zaś ślónske wioski sie topióm pod wodóm. Co rok do powodzi u nos dochodzi. Czy kogoś w Warszawie to łopodzi?! A dyć łopodzi, widza w TVN-nie prymiera

  „SZTRIKOWANO” GYNŚ     Świónteczny łobiod, cołko rodzina, jak to we Świynta – połny stół gości. Łowiynzie rolady i gynsina… Zaś myśli lecóm w lata młodości…   Krótko po wojnie, biyda -  aż piszczy!

  LIST DO DZIECIÓNTKA   Dycki my w listach do Ciebie pisali, jaki to gyszynk by my dostać chcieli. I to, co my sie łobsztalowali, to pod chojinkóm my mieli.   I wcale niy byli my wymyślate: roler, szl

  WILIJO Zbliżo sie Wilijo, już za łoknym stoji, w kożdym pomiyszkaniu chojinka sie stroji. Kapry już we wannie nerwowo szpluchtajóm, widać, że swój rychły kóniec przeczuwajóm. Wszyscy sie radujó

  ZIMOWE SZCZEWICZKI   Pani Krysia, przedszkolanka, już sie fest nerwuje. Czeko na małego Janka, aż tyn sie łobuje.   Wcióngo harboł pół godziny i łobuć niy może! Wprowdzie jedna noga driny, ale z dru

  DEJCIE POZÓR NA DZIECI !   W kożdym małżyństwie sóm take chwile, że nóm przichodzi smak na „gyfile”. Dobrze, jak dziecek jeszcze niy mómy, wtedy na wiyncyj sie pozwolómy. Dyć jak my w dóma już niy s

Kaj żeś wlecioł

-sie spytała!?

Jak byś pedzioł,

bych ci dała!

Ale tyś woloł ta frelka,

to go mocz teroz w kamelkach!

  I BYĆ TU DOBRY Myśla, że wszyscy sie z tym zgodzómy, że trzeba dzielić sie tym, co mómy. Jak sie podzielisz z tym, co w potrzebie, możno doczekosz nagrody w niebie. Bo niy na ziymi, tu, miast nagrod

  TAKI DZIYŃ   Jest taki dziyń listopadowy, że połne ludzi sóm kerchowy. Świyczki na grobach zapolómy i naszych bliskich wspóminómy.    Ópy i ómy,mamy i taty, tych,co przeniyśli sie w zaświaty. Eli si

  TELEWIZOR   Prawje pjynćdziesiónt lot przeminyło, jak my kupjyli go we „zuricie”. Żodnymu z nos sie wtedy  niy śniyło, że tak łodmjyni to nasze życie!   Bo telewizor - srogi czy mały - - na pjyrszym

UROKI JESIYNI   Wcale niy móm rod jesiyni, tak już móm,niy moga za to. Chyba nic tego niy zmiyni- -łod jesiyni wola lato.   Po dyszczowyn, krótkim lecie, miało sucho być i ciepło. Furgać miało "babie

  ŚLÓNSKE ŚPJYWANIE   Pjykny to obyczaj, w cołkim Ślónsku znany, do dziś dnia, kaj-niykaj jeszcze zachowany, że Ślónzoki dycki, jak bjesiadowali, to przi stole ślónske pjeśniczki śpjywali. A kożdy na

  ODA DO ROBOTY   Tyś jest u Ślónzoków dycki w wielgij zocy! Dbómy, cobyś była – przi Bożyj pomocy – choć tak ciynżko jak nikaj – porzóndnie zrobiono i beztogodziwie była zapłacóno! Co do godziwości –

  ŁO SOWIE, HAZOKU I WILKU   Bezdziyń i w nocy robotno sowa, w lesie na myszy cichtowała. Rano, zmochano klupła sie w gowa: Dość tego! Wiyncyj niy byda tyrała!   Co jo móm z tego, że tak haruja? Ło ma

  BINDER   Na urodziny,łod mojij Kristy, dostoł żech latoś gyszynk fajnisty. Zielóny binder,sztrajfkowany, na nim łobrozek wymalowany. Na rykowisku,w wysokij trowie, brónotny sornik z rogami na gowie.

  KONCERT JANKIELA Autor:A.Mickiewicz.Tłumaczenie na j.śląski:B.Śmigała. Bóło cymbalistów wjelu, dyć żodyn s nich niy śmjoł zagrać przi Jankielu. (Jankiel bez cołko zima, niy wjym kaj sie chowoł,

wiersz p.t.WYŚCIG   WYŚCIG   Do dzisioj pamiyntóm to wydarzynie - - Wyścig Pokoju przejechoł na Frynie! Ale że Wiyrek - jak dobrze wiycie - niy ustympowoł w niczym Fryncicie, cołki wiyrecki światek sp

  KOROWÓD   Ciepło i duszno,niyma mowy ło spaniu, ciepia sie na łóżku we gorkim posłaniu. Ta mordynga ludzkie przechodzi pojyncie, trza na gwołt znojść myślóm jakesik zajyncie! Zliczół żech z cołkiego

  CO MI ZOSTAŁO   Ze papyndekla krzinka łod Baty, a wdriny - rozmajte stare zdjyncia. Nasze, starzików, mamy i taty, syna z synowóm, cery i ziyncia…   Sznupia w tyj krzince i przeciepuja, zaś na wspom

  NASZO TOŻSAMOŚĆ       Piyknie po ślónsku godała óma, my już tak piyknie niy poradzymy. Jeszcze godómy po ślónsku w dóma, dyć poza dómym - już sie gańbiymy!   W robocie, w sklepie czy tyż w urzyndzie