Suchejcie ino! Faszing, to faszing i tela. Napocznół nóm sie zarôzki po Godach i terôzki niy łostało nic ino brać sie za hałdamasze i inksze bómse. A jô tyż ci sam dzisiôj poberóm ździebko ło tych czasach kiejech rôd, w te pyndy deptôł na te wszyjskie roztomajte muzyki, na roztomajte tańcowaczki i... to niy zawdy ino ze mojóm Elzóm. Ale jadymy terôzki podle raje:

Tak ze kielanôście lôt tymu nazôd trefiółech na dródze jednego kamrata, starego fyrnioka, znacy sie samotnygo.

– Ojgyn, dobrze co cie widza! A jeżeś to już żyniaty?

– Ja – padóm mu na to – już łod gryfnych kielanôstuch lôt!

– A jeżeś zowistny, zazdrosny fest?

– A dyć, jak sto pierónów ale... zowiszcza tym, kierzy jesce babów niy majóm!

Bo ze mojóm babóm zawdy bóły kómedyje. Kiej ino łobsztalowołech bilety na jakosik zabawa, to sie napoczynało: A to niy móm co łoblyc, a to szczewiki niy sóm we mółdzie, a to juzaś bubikopf trza łod nowa u golaca bajstlować, a to tam jesce inksze take mecyje. A kiej już prziszło co do cego, to juzaś trza bóło fest dôwać pozór na kamratów, na to coby gorzôły za tela niy słepać, a już kiej na zabawie napoczynôłech rzóńdzić:

– No, tóż szluknymy za nasze babeczki i „kochanki”... coby sie nigdy do kupy niy trefiyły! – to już starô poradziyła mi côłki tyjater zbajstlować.

A przeca żôdnô balanga niy łobyjńdzie sie bez sznapsa. Przeca same znôcie take ałsdruki:

„Klara świyci, ptoszek kwili, możno by my co szluknyli.”

lebo:

„Zeks to niy wszyjsko, łostowo nóm jesce piwsko!

Nó, tego toch niy miôł sam terôzki gôdać. Styknie, rychtujymy sie....

– A wiysz, iże ta twoja kamratka Frida sie na mie łod łóńskigo roku gorszy? –napocznółech takô gôdka skorzij jesce łoblykaniô sie.

– Po jakiymy, po jakiymu? – pytô ci sie mie moja Elza.

– Ano, skuli tego, coch sie jóm cosik spytôł.

– Ja, a co żeś sie jóm spytôł? – pytô sie juzaś moja starô.

– Po pieróna sie ciyngiym tym lipynsztiftym sztrajchuje?

– Nó, i...?

– Pedziała mi, iże to beztóż, coby lepszij wyglóndać... toch sie jóm spytôł: a po jakiymu na isto lepszij n i y w y g l ó n d ô?

– Wiysz Ojgyn, a Erna to juzaś na ta zabawa przijńdzie ze nowym szacym! – napoczynô gôdka moja Elza. – Łod kiej ci łogdowiała to, co trzi tydnie mô nowygo karlusa;... cóż tyż łóni we tyj wyliniałyj staryj kalymbie widzóm? – opaternie rzóńdzi dalszij Elza.

– Niy poradza tyż tego spokopić, ale łóna jes łod cia cheba ze dwadziyścia pôrã lôt modszô... – łodrzyknółech, bo mi sie zdało, co byda miôł pokój.

– Ojgyn! A ty wiysz, iże snami do kupy bydzie Jorg ze swojóm staróm?

– Wiym, wiym i to bydzie dló mie nôjwiynkszô utropa. Bo kiej łón napocznie łozprawiać ło tych jejigo choróbskach to, jô tyż zarôzki musza jakiesik „relanium” łyknóńć, cobych zarôzki niy glingôł po waleska.

– Ojgyn, ale tyn twój kamrat Zefel to latoś cheba niy idzie snami, pra?

– A czamu miołby niy pójńść? Zawôdzô ci to, cy co? – pytóm sie jóm.

– A zawôdzô! Bo łón blank niy poradzi tańcować i łóńskigo roku tak mie podeptôł, iżech trzi razy musiała hółzynsztrymfy zwekslować, bo mi ciyngiym lałfki, maszki leciały. A ku tymu łón sie Bóg wiy co ajnbilduje, taki je zawdy we sia zadufany, a do dzisiôj ci jesce niy pochytôł tego kónsztiku, jak gynał wetkać hymda do galot, coby spod westy ta jejigo wampa niy wylywała sie na te galoty, kiere zawdy mô deczko za sztram, za knap, choby po modszym braciku.

– Niy jamruj, niy wajej, bo kiej jô już musza deptać tańcować ze tóm twojóm kamratkóm Hildóm, to niyskorzij móm côłki ancug poflekowany, kiej ji tyn côłki puc ze gymby, dychanio i plecysków ślatuje.

– To jóm tak giździe przi tym tańcowaniy niy ściskej, niy łobłopiej, chobyś ze jakómsik Grace Kelly lebo tóm cornóm Naomi Cambell tańciyrowôł!

– Niy, byda przeca Elza ze Ernóm ciyngiym walcowôł – łodrzyknółech – a ło kieryj godali kiejsik taki szpas, iże poszła ło weta ze jeji starym, co wylejzie na plac przi familoku blank sago, tak jak jóm Pónbóczek stworzół.

– Jezderkusie, Gmyrcyno! Eźli by to bóła naszo Erna ze drugigo sztoka – padô jedna deczko ślepawô sómsiôdka do drugij.

– A toć, iże to łóna – pado drugô.

– Jerónie, ale tyn klajd, kiery miała na sia, to mógła by sie chocia ździebko wybiglować, pra?

– ....

– Elza, a briftryger ze pynzyjóm łod Świekry bół już dzisiôj?

– Niy, niy bół!

– Nó, to wyszaltruj telewizyjor i idymy nynać... to możno na jakosik gryfnô balanga chocia we śniku pójńdziesz ???

Tak jesce blank na łostatek taki wic, niy wic a możno prôwda? Jedyn łożyrok zahaltowoł taksa na ceście. Taksiôrz kuko tak na niygo filuje i gôdô:

– A kaj tyż to?

– A na postój giździe, bo tam mocka ludzi na wôs niy poradzi sie doczkać.

Możnoście to już kajsik suchali skorzij abo czytali, ja? Eźli ja, to niy godejcie żôdnymu, niy wyfaflejcie tego; możno sie inksze niy kapnóm. Bo ta gyszichta mi sam dzisiôj gynał klapowała po tych wszyjskich latowych, wywczasowych i takich tam inkszych jakisik balangach, kiere bajstlujóm bez tyn faszing. Terôzki jô już możno mynij fyrtóm bele kaj, boch już tyż ździebko zwiekowôł ale szkrabka na dobrô muzyka to jô móm zawdy i wszandy.