Móm dojś

Móm dojś tego łutropjynio !
Móm dojś tyj mynczarnie !
Móm dojś ludzkigo ciyrpjynio !
Móm dojś ! ale co poradza ?
Na widok ludzkigo sie mynczynio
Łutropa do bliskich,do rodziny
Łutropa do człeka nimocnego
Kjej życi yno łutropy niesie
Padajóm - człek wszysko zniesie
A ty sie dziwosz,pómóc ni możesz
Tak se w duchu myślisz
Pónbóczku - czamu mje tak korzesz ?
Łutropa,robota łod rana do nocy
Nimocnymu sztyjc trza pomocy
Serce ścisko,nerwy puszczajóm
Pónbóczku !
Czamu ci ludzie tak ciyrpjeć majóm ?!
Cóż tu poradzić ?
Trza s losym sie smogać
I wjela poradzisz nimocnym pomogać

Urszula Oślislok