Łociec, matko, kajście som
Tak festy wos brakuje
Bez wos niy jest tyn som dom
Niczego sie już niy czuje.
Zapach posypki na kołoczu
I tyn kompot ze śliwkami
Płaczka sie krynci w łoku
Tak tesno mi za wami
Rolady już niy te same
Tyś matko lepsze robioła
Te chałpki przez łojca sklepane
W kerych żech ptoki karmioła.
Z klocka żeś tato wyduboł
Konika, pajaca i klotka
Jo sie tym dugo bawioła
Łod bajtla az do podlotka
Kaj te wierszyki napryndce sklepane

Jakes chcioł mie rozsmiyszyć
Kaj ciepłe rynce robotom styrane
Niy mo już fto mie pocieszyć.
Łojciec i matko, zaglondocie z nieba
Widzicie że ciynżki moj los
Niy ma wos przi mie jak mom poczeba
Uczyliście godnie przijmować kożdy cios
Ciynżko mi jednak bez wos tu samyj
Choć swoje dziecka już mom
Niy umia po wos zagojić tyj rany
Bo bez wos już niy tyn som dom