Siyrota

Ponbóczku  miłosierny

Padom na  kolana

Płaczki wartko lecom

Jo w tym bólu sama

Siyrota  jo  wielgo

Bez łojca  bez  matki

Niy pomogo słowo

Nojlepszy  kamratki

Wszysko tłamsza w sobie

A ślimtom po nocy

W dziyń  pogodne liczko

A  tak parzom  łoczy

Pomóż mi  mój Boże

Dej chwila wytchniynio

Spragniono  jo ulgi

Jo chca pocieszynio

Dej mi jakiś znak

Że łojce przi Ciebie

W tyj krainie szczyńścio

Tam w tym wielgim niebie

Możno Twoja łaska

Ulyczy mi dusza

Zmniyjszy sie tynsknota

Dlo bliskich…żyć musza

autor

Barbara Politaj