MY Ze ślōnskigo my som strōma Kaj korzyń głymboko w ziymi Wiater nŏs niy urwie przeca Dyć sie dobrym ôsłoniymy Nŏs niy złomie żodyn iptoń Bo w ślōnskości naszo siyła Ślōnsko ziymia życie dała Tukej do

Inkszy ŚwiatMiyndzy łōżkym a gibsdekōm Zawar sie świat mały Miyndzy bōlem a kroplowkōm Anioły furgały W biołych szatach kajś na wiyrchu Fiończynie słyszałach Kej drzymałach umynczono W śniku wygrywała

Inny świat ─═ڿڰۣڿڿڰۣڿ═─ Między łóżkiem a sufitem Zamknął sie świat mały Miedzy bólem a kroplówką Anioły fruwały. ─═ڿڰۣڿڿڰۣڿ═─ W białych sukniach gdzieś u góry Szeptanie słyszałam Przysypiałam umęczon

    Jarzymbina Strōmek szumny przi jesiyni Farbi sie czyrwiyniom Ast sie gibo od pociorkow W słoneczku sie miyniom Toż uciecha i dlo dziołszki Kej targo w zopaska Styknie jegła meter nici Piykno w tyn

      Ślōnsko sztela Niych w dobroci bydzie sztela Bo nōm niy trza tu za wiela My tu rymujymy Ślōnskość promujymy Trza nōm zgody i wesela! autor Barbara Politaj  

      Siyrota   Ponbóczku  miłosierny Padom na  kolana Płaczki wartko lecom Jo w tym bólu sama   Siyrota  jo  wielgo Bez łojca  bez  matki Niy pomogo słowo Nojlepszy  kamratki   Wszysko tłamsza w sobi

Egzorta  Jesiyni   Bezma świat cołki Farbami sie miyni Idzie jesiyń złoto Już wyłazi z siyni   Latowo paniczka Zbiyro swoji graczki Na jyj gryfnych licach Z żolu lecōm płaczki   Zrob mi plac niy ślim

WARKOCZ ⋰⋰✿⋰⋰•¨`•⋰⋰✿⋰⋰ Letni wiater w wosy dmucho Słōnko złoci grzeje mocka Warkocz uplyciony z rana Rozkosmany w ciymno nocka ⋰⋰✿⋰⋰•¨`•⋰⋰✿⋰⋰ Jak te kłōsi kajś we polu Modrōm szlajfkōm zawionzany Ciyn

Echt lato Grzeje ôwoc słōnko Woda ciepło w stawie Bocian nogi tonko Marzi zaś ô żabie Lato gorke lato dej nōm te ôbrŏzki Trŏwa, deka , plaża a na niebie ptŏszki Barbara Politaj 

„Na asteczku bożo krōwka Kero furgnie drap do nieba Za tym zŏcnym dyć ôd Boga Malućkim krajiczkym chleba...” Nasze krajiczki chleba Wonionce pola żytym ,pszynicōm Złotawe kłōsi dźwigajōm Ku słonku gor