Kedy tak pacza na tyn świat Połny złości, fałszu i zdrad To mie zaroz pieron biere Co sie z ludźmi teroz dzieje Zowiść, haje, brak szacunku Boże! czy już niy ma ratunku? Lepi już niy bydzie yno

            Wielki Człowiek Pan kiedyś spojrzał na ziemię, tam ujrzał świecącą wiary iskierkę. Spojrzał bliżej ,skąd ona migocze, i znalazł, a były to zwyczajne Wadowice. Pan stanął na wadowickie

          Papieżowi naszemu     Wędrowałeś, jak apostoł z rozkazu PANA    Uczyłeś, jak Boga ma wielbić    dusza sama    Byłeś nam jak ojciec dobry    W słowach miły,chojny,szczodry    Niech ci cały św

              Po tyj ziymiPo tyj ziymi deptoł człowjekKjery wszyskim gorko pszołJuż łod bajtla prosiół PónbóczkaBy ludzi dycki w łopjece mjołRzykoł gorko do MaryjeProśby swoji skłodoł dóńTyś je nasza

           Z tej ziemiZ tej naszej ziemina tron Piotrowyprzyszedł biskup Karolna miłość do Bogai ludzi gotowy.Królował na tronie przez wiele latwielką jego dobroćpoznał cały świat.W bólu,cierpieniuu

                    Prosza o łaski   Tam wysoko na niebjosach Wyśpjywujóm aniołowje I Pómbóczka wysławjajóm A tukej na tyj niskości Ludzie ło łaski błagajóm Dej Pónbóczku dużo zdrowja ! Co jeszcze dzi