Wielki Człowiek Pan kiedyś spojrzał na ziemię, tam ujrzał świecącą wiary iskierkę. Spojrzał bliżej ,skąd ona migocze, i znalazł, a były to zwyczajne Wadowice. Pan stanął na wadowickie

          Papieżowi naszemu     Wędrowałeś, jak apostoł z rozkazu PANA    Uczyłeś, jak Boga ma wielbić    dusza sama    Byłeś nam jak ojciec dobry    W słowach miły,chojny,szczodry    Niech ci cały św

              Po tyj ziymiPo tyj ziymi deptoł człowjekKjery wszyskim gorko pszołJuż łod bajtla prosiół PónbóczkaBy ludzi dycki w łopjece mjołRzykoł gorko do MaryjeProśby swoji skłodoł dóńTyś je nasza

           Z tej ziemiZ tej naszej ziemina tron Piotrowyprzyszedł biskup Karolna miłość do Bogai ludzi gotowy.Królował na tronie przez wiele latwielką jego dobroćpoznał cały świat.W bólu,cierpieniuu

      Nasz Papiyż Ojczulku nasz kochany Czowieku dobry i zocny Kaj we Barce wandrujesz Kej wiater zdo sie mocny? W czowieka zadziwany Maryjii przikozany Rzykołeś w tyn czas gorko Baczonc w Krystusa ra

                  Po tyj ziymi Po tyj ziymi deptoł człowjek Kjery wszyskim gorko pszoł Już łod bajtla prosiół Pónbóczka By ludzi dycki w łopjece mjoł Rzykoł gorko do Maryje Prośby swoji skłodoł dóń Ty