„Na asteczku bożo krōwka Kero furgnie drap do nieba Za tym zŏcnym dyć ôd Boga Malućkim krajiczkym chleba...” Nasze krajiczki chleba Wonionce pola żytym ,pszynicōm Złotawe kłōsi dźwigajōm Ku słonku gor

Ulicha Słóneczko już wyśwjyciło Pjyknie wszyndzi sie zrobiło Naroz chmury skonś sie wźyny I s ulichóm przywaliły Cima,mrok sie sam rozcióngo Wody ziymja już nie wcióngo Przebjyrajóm fest krzykopy We

                Słóneczko mi sie śni   Jakiś deszczowe sóm dni A mje sie słóneczko śni Taki pjykne i złociótki Cołkym,cołkym łokrónglutki Co po niebje sie rajzuje Swoja krasa pokazuje Tu przygrzeje ta

              Wiosna   Wiosna wiosna wiosna!! Piękna i radosna Do nas zawitała Śnieg nam już zabrała Jej zwiastuny oglądamy Bazie z drzew sobie zrywamy Przebiśniegi gdzieś na łące Dźwigają główki jak

              Zapłakana wiosna   Wiosenko wiosenko cóż żeś ty za pani   zamiast promyków słonecznych   dzielisz deszczu kropelkami   My za tobą tak tęsknimy   o słoneczku wciąż marzymy   Przyszłaś do

          Papieżowi naszemu     Wędrowałeś, jak apostoł z rozkazu PANA    Uczyłeś, jak Boga ma wielbić    dusza sama    Byłeś nam jak ojciec dobry    W słowach miły,chojny,szczodry    Niech ci cały św

              Po tyj ziymiPo tyj ziymi deptoł człowjekKjery wszyskim gorko pszołJuż łod bajtla prosiół PónbóczkaBy ludzi dycki w łopjece mjołRzykoł gorko do MaryjeProśby swoji skłodoł dóńTyś je nasza

           Z tej ziemiZ tej naszej ziemina tron Piotrowyprzyszedł biskup Karolna miłość do Bogai ludzi gotowy.Królował na tronie przez wiele latwielką jego dobroćpoznał cały świat.W bólu,cierpieniuu